خيلی حرف دارم برای گفتن به تو. صحبت از زندگی، صحبت ازخوبی ها، صحبت از رنج، از اعتماد، از فهم ها و اشتباهها، از مستی های زندگی، از تفاوتها....

من آن روزی را ميبينم که رنج خواهی برد چرا که بيشتر می فهمی.

من آن روزی را ميبينم که فکر می کنی جهان زير پای توست. جهان مال توست چون که عاشقی.

و‌آن روزی را ميبينم که قصد پرواز از آ شيانه ات را کنی هر چقدر که در کوچکی گفته باشی که می خواهی هميشه پيش ما بمانی. آن زمانی که احتیاج به همپايی تازه نفس  داری. ديگر آن موقع پا های من نه يارای همپايی را دارند و نه ديگر خواهان رفتنند که تا آن موقع بسيار رفته اند . آن موقعی را ميبينم که در جاده اشتباهات قدم می گذاری و من چيزی برای باز نگاه داشتنت ندارم. ميبينمت که ميروی اشتباه ميکنی می فهمی رنج می بری و عشق می ورزی. همان اشتباهاتی را که همه بايد انجام دهند. 

فرزندم بدان  
که گوشه ای چه اکنون و چه بعد، قلبی نگران لحظه لحظه ات برای خرسند بودنت و باليدنت می تپد. دستی برای کمک کردن که دگر بار از زمين برخيزی و پيش روی و عشقی برای اعتمادی دو باره و گرمايی دو باره گوشه ای چه اکنون و چه بعد برايت باز هست و می ماند.حتی اگر آن را نبينی

جگر گوشه ام بدان که همیشه دوستت دارم